Kiedy jego wskaźnik lojalności spadł do zera

Mia widzi wskaźnik lojalności unoszący się nad głową każdego człowieka. Jej sympatia z dzieciństwa, Jack, przez sześć lat miał idealne sto – dopóki nie wkradła się zazdrość, a liczba zaczęła spadać. Kiedy chłopak zaczyna skłaniać się ku dziewczynie, którą nazywa swoim słoneczkiem, Mia nie płacze ani nie błaga. Odchodzi. Zaczyna biegać dla samej siebie i zbliża się do cichego Ethana, którego sto nawet nie drgnęło od dnia, gdy przed laty wciągnęła go do grupy na WF. Jack stacza się: błaga, śledzi ją i knuje intrygi, by ją odzyskać, ale Mia nie zamierza już gonić za pustką. Wybrała tego, którego wynik nigdy nie spadł.